W ostatnich czasach da się ujrzeć wzrost otworzonych sklepików online. To pokazuje, że biznes w sieci ma się bardzo dobrze i cały czas notuje permanentny wzrost.

Tak samo jest z przykładem aptek internetowych. Kto by kiedyś pomyślał, że leki będzie można zakupić w sieci?

No właśnie, było dość niewiele takich ludzi. W naszych czasach gdy internetowe apteki już są, możemy bez najmniejszego problemu zakupić bliskim każde potrzebne tabletki i syropy, na które czasami trzeba było oczekiwać w zwykłych aptekach ze względu niedostępności. Obecnie już nie ma takiego kłopotu. Apteki internetowe mają własne hurtownie leków, z których prosto robiona jest sprzedaż i przesyłka. Także jeżeli jakikolwiek lek jest sprzedawany na rynku polskim to z pewnością nie zabraknie go w internetowej aptece. Przynosi to ze sobą oczywiście też jakieś zagrożenia. Co raz więcej jest właśnie takich przypadków, że mężczyźni zakupują lekarstwa na podrobionych receptach. Jednakże ostatnio weszły nowsze systemy sprawdzania takich recept i ukazuje się nie mały spadek oszustw.

Obecnie całkiem trudno jest sfałszować taką receptę z ręcznym podpisem i znakiem lekarza prowadzącego. Apteki internetowe całkiem skrupulatnie to sprawdzają tak więc dlatego takie przekręty stają się przeszłością.

Jedynym z widocznych plusów tej apteki w Internecie jest zwykle cena leku. Pomniejszona o ceny przewozu, składowania, i istnienia stacjonarnej apteki jest sporo mniejsza niż cena w stacjonarnej aptece. Apteki online stworzyły poważną konkurencję dla stacjonarnych sklepów z lekami.

Badanie radiologiczne wykazuje ogniska osteolizy bez reakcji osteoblastycznej w kościach płaskich, kręgach lub główce kości ramieniowej. Czasem występuje tylko osteoporaza. Badanie szpiku ma decydujące znaczenie. Wykazuje znaczny wzrost liczby plazmocytów, powyżej 15%. Układają się one czasem w skupiskach i dlatego należy oceniać zawsze kilka preparatów. Morfologicznie plazmocyty szpiczaka wykazują cechy zaburzonego dojrzewania i atypii. Badanie laboratoryjne. OB jest bardzo wysoki („trzycyfrowy”), w rozmazie stwierdza się aglutynację krwinek, wyjątkowo plazmocytozę. Niedokrwistość, trombocytopenia i odczyn neutrocytowy występują tylko w zaawansowanej postaci. Poziom białka w surowicy jest często podwyższony. W elektroforezie stwierdza się silnie wysyconą wysoką frakcję, zwykle w strefie alfa2 — gamma. Immunoelektroforeza wykazuje obecność białka monoklonalnego, najczęściej klasy IgG (70%), niekiedy IgA, wyjątkowo IgD lub E. Częstszy jest typ kappa. Z innych badań krwi charakterystyczna jest hiperkalcemia przy prawidłowej fosfatazie alkalicznej.

Jest to schorzenie rozrostowe, o złośliwym przebiegu, wywodzące się z wysoko zróżnicowanych limfocytów B. Występowanie. Umieralność z powodu szpiczaka określa się na 10/100 000. Najczęściej występuje między 40 a 50 r. ż. Etiopatogeneza. Etiologia jest nie znana. Obraz chorobowy zależy od: a) rozrostu plazmocytów powodujących osteolizę, „wyparcia” utkania szpiku i nacieków w narządach, b) właściwości samego białka szpiczakowatego. Zmiany nerkowe („nerka szpiczakowa”) spowodowane są stratami białka w świetle cewek oraz w ich nabłonku, nefrokalcynozą, zwolnieniem przepływu nerkowego oraz  śródmiąższowymi naciekami plazmatycznymi. Paraamyloidoza spowodowana jest zapewne białkiem szpiczakowym i powoduje zmiany podobne do amyloidozy. Początek jest podstępny i rozpoznanie zostaje ustalone zwykle późno. Objawami przewodnimi, które powodują zgłoszenia się do lekarza, są najczęściej bóle kości, interpretowane jako „reumatyczne”, czasem niespodziewane złamanie patologiczne kręgu lub żeber. We wczesnych postaciach uwagę zwrócić może bardzo wysoki OB, zmiany białkowe w surowicy lub białkomocz. Fizykalnie w postaciach zaawansowanych stwierdza się cechy niedokrwistości lub skazy, czasem powiększenie wątroby i śledziony.

Wrodzone.  Występują  u dzieci i mogą  przebiegać  bardzo ciężko, objawiając  się  brakiem  odporności  na  zakażenia. Znane są: a) zespoły spowodowane wybiórczym niedorozwojem układu syntetyzującego Ig, np. zespół Brut-tona, b) zespoły z upośledzeniem zarówno układu syntetyzującego Ig (limfocyty B), jak i grasicy (brak limfocytów T) np. „agammaglobulinemia – typu szwajcarskiego”,  c) wybiórcze niedorozwoje grasicy. Leczenie polega na profilaktyce zakażeń oraz okresowym podawaniu gam-ma-globuliny. Stosuje się też przeszczepienie szpiku lub grasicy. Nabyte. Występują przy: a) dużej utracie białek, np. w colitis u/cerosa, b)  w stanach wyniszczenia, np. v,- nowotworach,  c)  w niewydolności nerek, d) po intensywnej terapii cytostatycznej, e) w przebiegu schorzeń rozrostowych, np. w l.g.m., 1.1.c. , Leczenie polega na osłonie przeciw-infekcyjnej, leczeniu przyczynowym i podawaniu gamma-globuliny (ok. 0,5 ml/ /kg domięśniowo), wyjątkowo preparatów dożylnych (Gamma-Venin, Pepsiglobin).

Stany charakteryzujące się wzrostem syntezy immunoglobulinPodział. Na podstawie przyczyn oraz charakteru wytwarzanych w nadmiarze Ig wyróżnia się: I. Hipeigammaglobulinemie wtórne, towarzyszące  stanom  zapalnym  i rozrostowym. A.  Poliklonalne: przewlekłe stany zapalne,  marskość  wątroby, kolagenozy, sarkoidoza, rzs, nowotwory. B.  Monoklonalne:  rzadkie  odczyny układu limforetykularnego. II.  Hipeigammaglobulinemie pierwotne, spowodowane złośliwym rozrostem jednego klonu komórek syntetyzujących ig. A.  Poliklonalne:  a) krioglobulinemia, b)  ostra plamica hipergammaglobulinemiczna. B.  Monoklonalne: 1.  Objawiające się występowaniem kompletnej Ig „monoklonalnej”: a) szpiczak mnogi, b) makroglobulinemia Waldenstróma, c) choroba zimnych aglutynin, d)  asymptomatycznie występująca „Ig monoklonalna”. 2.  Objawiające się występowaniem-fragmentów Ig: a) tzw. poronne postacie   siatkowiaka   plazmocytowego, b) choroba ciężkich łańcuchów Franklina i stany podobne. Rozpoznawanie.  Kliniczne  objawy spowodowane są: Rozrostem układu  limfoidalnego, np. leczenie szpiku z następową anemią,  powiększenie węzłów chłonnych, śledziony i wątroby, nacieki w kościach z osteolizą itp.  Obecnością nadmiaru Ig wykazującej szczególne cechy: a) Ig, mając skłonność do żelifikacji, może czopować naczynia, powodując plamicę i zmiany na dnie oka, b) może w niższej temperaturze wytrącać się, dając objawy jak w zespole Raynauda, c) może działać jako inhibitor czynników osoczowych lub płytkowych, powodując skazę krwotoczną.

Jest takie popularne powiedzenie że „ syty głodnego nie zrozumie”  i tak samo jest z osobami które ciągle starają się zrzucić zbędne kilogramy i tymi które marzą o przytyciu. Niestety większość z nas boryka się ze byt duża liczbą kilogramów, takie osoby praktycznie przez całe życie walczą z nadwagą i nieustannie muszą kontrolować to co jedzą. Ich dieta musi być starannie dobierania i zbilansowana ponieważ każdy nadprogramowy posiłek od razu odkłada się w ciele. Jest także druga strona medalu, w naszym społeczeństwie są osoby, które pragną trochę przytyć. Wbrew pozorom przytycie dla tych ludzi jest równie ciężką pracą jak odchudzanie dla innych. Dieta na przytycia powinna być przede wszystkim bardzo wysoko energetyczna. Należy przestrzegać jedną podstawową zasadę , a mianowicie 60% posiłków powinny stanowić węglowodany, w dalszej kolejności plasują się tłuszcze 20-30% a na koniec białka 15 %. Niestety dieta nie może polegać na objadaniu się pizzą lub frytkami, takie dania tylko obciążają żołądek i powodują, że nie mamy apetytu.

Głodówka jest jedną z najprostszych i najszybszych metod na oczyszczenie organizmu. Stosuje się ją od wielu lat, a mistrzowie w tej dziedzinie potrafią nic nie jeść nawet przez kilka tygodni. Taka dieta jest bardzo rygorystyczna i żeby była bezpieczna trzeba się do niej dobrze przygotować.  Przede wszystkim powinniśmy udać się do lekarza specjalisty, zbada on nasz organizm i stwierdzi czy taka dieta nie zagrozi naszemu zdrowiu. Z pewnością na głodówkę nie mogą przejść kobiety w ciąży, matki karmiące oraz osoby bardzo młode. Zanim wejdziemy w ostatnią fazę głodówki, czyli w nic nie jedzenie musimy powoli ograniczać swoje posiłki. Przede wszystkim musimy pamiętać o piciu dużej ilości wody, następnie na kilka tygodni przed głodówką powinniśmy odstawić mięsa oraz wszystkie ciężkie posiłki. Nasz jadłospis powinien składać się z warzyw i owoców, na kilka dni przed rozpoczęciem głodówki powinniśmy pić unikać normalnego jedzenia, które należy zastąpić płynami i koktajlami. Taka dieta ma również swoje skutki uboczne, w pierwszych dniach organizm pozbywa się toksyn, a więc możemy czuć się osłabieni i rozdrażnieni.

Diety to bardzo szeroki temat. Praktycznie każdy z nas chociaż jeden raz w życiu był na diecie odchudzającej i dlatego ekspertów w tym temacie jest co nie miara. Z każdym sezonem pojawiają się jakieś nowości, my bardzo lubimy iść za przykładem z góry, więc jeśli jakaś wielka gwiazda straciła zbędne kilogramy stosując konkretną dietę to i my wybieramy tą metodę. Niestety diety monotematyczne mają to do siebie że można je stosować tylko prze krótki okres, takie diety oparte są zazwyczaj na jednym produkcie który możemy jeść do woli. Podobnie jest z dietą kapuścianą, jak sama nazwa wskazuje dieta składa się z kapusty i polega na ugotowaniu zupy właśnie z tego warzywa. Dieta Kapuściana sprawia, że nie odczuwamy głodu bowiem możemy ją jeść w dowolnej ilości i kiedy chcemy, ta dieta jednak bardzo szybko się nudzi i kiedy mamy już jej dosyć to natychmiast sięgamy po inne produkty , a przez to pojawia się u nas efekt jo jo. Dieta na początku stosowania może spowodować gorsze samopoczucie oraz utratę aktywności fizycznej .

Bardzo duża otyłość to choroba dlatego jeśli zdecydowaliśmy się na walkę ze zbędnymi kilogramami to pierwsze kroki powinniśmy skierować do lekarza specjalisty. Nadprogramowe kilogramy nie są spowodowane tylko złym stylem odżywiania, wielu chorób może przejawiać się właśnie w ten sposób. Dlatego musi nas obejrzeć dietetyk, przeprowadzenie wywiadu lekarskiego ułatwi postawienie diagnozy i dobranie odpowiedniej metody odchudzania. Walka z nadprogramowymi kilogramami musi być rozłożona w czasie, dieta nie może być zbyt rygorystyczna ponieważ będzie miała złe skutki na nasz organizm. Jeżeli zmagamy się z bardzo dużą otyłością to dieta na samym początku musi być wspomagana ćwiczeniami, najlepiej jest wybrać zajęcia ruchowe w wodzie. Kiedy będziemy ćwiczyć na basenie to nasze stawy nie będą zbytnio obciążane. Poza tym dieta wybrana przez lekarza specjalistę będzie bogata w różne składniki i minerały odżywcze. Niestety większość diet mających na celu szybkie pozbycie się wagi opartych jest jedynie na kilku produktach, a nasz organizm do prawidłowego rozwoju potrzebuje wielu składników.

Są jedną z najczęstszych postaci (25%), występują częściej u mężczyzn i w starszym wieku. Obra/ kliniczny. Poza nielicznymi wyjątkami chodzi o rozrosty pochodzące z limfocytów B, które wykazują łagodny, wieloletni przebieg. Choroba przebiega zazwyczaj pod postacią przewlekłej białaczki limfatycznej (p. Białaczki przewlekłe), a wyjątkowo jako bardziej agresywne postacie, takie jak białaczka ptomielocytowa lub kosmato-komórkowa. W części przypadków zmiany mają charakter umiejscowiony, obejmując głównie węzły chłonne i śledzionę, natomiast zmiany we krwi są początkowo nieuchwytne. Odmiana ta wykazuje histologicznie rzekomo guzkową formę rozrostu w węzłach. Postacie  wywodzące się  z  komórek T są bardzo rzadkie (ok. 1%), a ich przebieg jest cięższy. Przebiegają one jako p.b.l. T-komórkowa, lub też jako postacie skórne: zespół Sezary’ego (zmiany jak w erytrodermii i równocześnie obraz p.b.l.) i ziarniniak grzybiasty (guzowate nacieki w skórze).  5-letnie przeżycie wynosi: dla p.b.l 50%, dla postaci umiejscowionej około 80%. W postaciach T-komórkowych jest znacznie gorsze. B, Chłoniaki Hmfoplazmocytarne (lymphoma lymphoplasmocyticum, immunocytoma, wg WHO: lymphosarcoma lymphoplasmocyticum) Pochodzą z komórek B wytwarzających immunoglobuliriy. W niżej zróżnicowanych postaciach są one zatrzymywane w cytoplazmie, w bardziej dojrzałych, stanowiących ok. 30%, wydzielane są do surowicy jako monoklonalnc, czasem ułomne immunoglobuliny p Gammapatiej.

W praktyce najczęściej spotyka się postacie mieszane: węzłowo-śledzionowe, z komponentą białaczkową, a później ze zmianami narządowymi. Początkowo stwierdza się najczęściej zajęcie węzłów szyjnych, a w dalszej kolejności pachowych, pachwinowych, śród-piersiowych, brzusznych i migdałków podniebiennych. Rzadziej zajęta jest grasica lub kępki Peyera. Węzły są niezbyt twarde, niebolesne, początkowo dobrze ruchome, z czasem jednak mogą stracić ruchomość i dawać objawy uciskowe. Powiększenie węzłów śród piersiowych daje obraz policyklicznych wnęk w rtg, a czasem powoduje zespół żyły głównej górnej. Zajęcie węzłów brzusznych może powodować objawy złego wchłaniania, czasem wgłębienie. Powiększone węzły zaotrzewnowe mogą być przyczyną silnych bólów. Stadia kliniczne. Przyjęto klasyfikację wg konferencji w Ann-Arbour, która wyróżnia IV stadia, z podtypami A i B. Przebieg chłoniaków o niskiej złośliwości jest wieloletni, natomiast postaci o znacznej złośliwości gwałtowny, trudny do leczenia i w krótkim czasie niepomyślny. Pewne znaczenie prognostyczne ma charakter komórek chłoniaka (p. charakterystyka poszczególnych postaci), nieco mniejsze charakterystyka histologiczna (rozrost guzkowy lub rozsiany), typ kliniczny i stadium zaawansowania.

© 2011 apteka internetowa Suffusion theme by Sayontan Sinha